Θέατρο: Η Kassandra έλαβε "θεία μετάληψη" στο THEATRE de la place des MARTYRS: La Solitude d’un acteur de peep-show avant son entrée en scène

“La Solitude d’un acteur de peep-show avant son entrée en scène"

(Η μοναξιά ενός ηθοποιού πορνο-σόου πριν από την είσοδό του στη σκηνή)

Χρόνια είχα να δω μια τόσο άδεια από σκηνικά αντικείμενα σκηνή (μία καρέκλα σε μαύρο φόντο, μόνο) να ξεχυλίζει ακατάπαυστα (1 ώρα και 15 λεπτά) απ' το ψυχικό εκτόπισμα ενός και μόνο ανθρώπου. Ο Βέλγος Paul Van Mulder, ηθοποιός και συγγραφέας του έργου, καθοδηγούμενος από τον σκηνοθέτη Pascal Crochet, έδωσε ρεσιτάλ ερμηνείας στον απαιτητικό και σκληρό ρόλο ενός ηθοποιού πορνο-σόου. Ο μονόλογος απλός, άμεσος, αλλά σκληρός και αποκαλυπτικός συνάμα επενδύθηκε από μία πρωτόγνωρη εσωτερική λιτότητα και χειρουργική σχεδόν ενσάρκωση και των πιο λεπτών ακόμη συναισθηματικών διακυμάνσεων. Ο Paul Van Mulder, πατώντας όπως μια γάτα επάνω σε όρθιες καρφίτσες, έφερε επί σκηνής το δράμα του ανθρώπου της νέας οικονομικής πραγματικότητας. "Για μια μπουκιά ψωμί", για την εξασφάλιση της συντήρησης και μόνο του βιολογικού κορμιού, ο άνθρωπος βρίσκεται έκπτωτος από τον εαυτό του. Εκπορνεύεται την ίδια την ύπαρξή του. Εξαθλιωμένος, ταπεινωμένος, γεμάτος ντροπή και ενοχές, περιθωριοποιημένος, ζητιανεύει μια θέση στον κόσμο που θα έπρεπε λογικά να του ανήκει.

Με απέραντο σεβασμό κι ένα παράπονο καρτερίας ακούσαμε στο τέλος "apaisez-moi...calmez-moi...aimez-moi...oui!que demain soit un autre jour..." ("καθησυχάστε με...ηρεμήστε με...αγαπήστε με....ναι! και μακάρι αύριο να ξημερώσει μια άλλη μέρα..." Έπειτα ο Paul Van Mulder χαθηκε μαζί με το φως μιας λάμπας-εκκρεμούς. Έναν μετρομόνο των στιγμών του.

Οι των Βρυξελλών να μην χάσουν την παράσταση. Οι γείτονες σε Γαλλίες και Αγγλίες και γενικώς σ' ότι σκοτεινιασμένο κυκλοφορεί εδώ γύρω μπορούν να αλλάξουνε ομίχλη και να περάσουν κάνα Σαββατοκύριακο να δούνε τη δική μας. Η δική μας πέφτει πιο χαμηλά και γι' αυτό μπορούμε και την αγγίζουμε... Είναι μια πιο δημοκρατική ομίχλη και γι' αυτό άξια να τη διαφημίσω. Για τους φίλους μου στην Ελλάδα...και εν μέσω εκλογών...τους τάζω...τους τάζω...τους τάζω ακόμη και το κρεβατάκι μου, για να έρθουν να δούνε την παράσταση. Εγώ στα σανίδια...

Μέχρι τέλος Οκτωβρίου:http://www.theatredesmartyrs.be/

Η φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο είναι της Joanna Van Mulder

KASSANDRA, προεκλογικές εκτονώσεις και φυσικά... "Περιμένοντας τον Γκοντό" (τσου...τσου...ούτε τον Κωστάκη ούτε τον Γιωργάκη!)

H Kassandra τραγουδά για το θέατρο:Ταμπατάμπα, 0 σαλτιμπάγκος

Foto: Bilou, La solitude (Η μοναξιά)

1. Ταμπατάμπα

Εμπνευσμένο από το θεατρικό μονόπρακτο του Μ. Κολτές: “Ταμπατάμπα”

Νέγρα Παναγιά η Μαϊμουνά
στο μπαούλο έχει σφαλιστά
όνειρα μαζί με τα λευκά
Κοιμίζει στα κοτσίδια της κρυφά
δυο άστρα, δυο καημούς και δυο φιλιά
ζευγάρωμα στον έρωτα που δεν τη φτάνει πια

Στην Ταμπατάμπα
η ζέστη αλλοιώνει τις μορφές
τις νύχτες λιώνει τις ψυχές
και τρέχουνε ασώματες
να ρίξουν δηλητήριο σαϊτιές
στον φταίχτη που τις άφησε μισές

Μέσα απ’ τον Αμπού ζει μοναχά
τον αδερφό που γίνεται σκιά
στα μάτια της τα μάτια του φορά
Το θαύμα στο κορμί της καρτερά
μα αυτός τα θηλυκά δεν τα κοιτά
δε δάνεισε το βλέμμα του ποτέ στη Μαϊμουνά

2. O Σαλτιμπάγκος

Κι είναι τα φώτα όνειρα,
κατάθεση αυτόχειρα,
μια λύση κάπως τραγική
για να γλιτώσεις το κορμί
απ’ της Κασσάνδρας τις φωνές
στις παιδικές σου τις αυλές

Έχω ανάγκη ένα φως
σαν σαλτιμπάγκος μοναχός,
πατρίδες φτιάχνω στο σπαθί
δυο χαρακιές για τη σιωπή
Έχω ανάγκη ένα φως
σαν σαλτιμπάγκος μοναχός,
σοκάκι με φωτιές θεών
στο πανηγύρι των καιρών

Μετάξι, σμύρνα δώρισα,
με ήχους εξιστόρησα
πώς κάνουν μάγια στη σκηνή
φιγούρες, άλλοθι, σαλοί:
“πάνε στο βλέμμα να κρυφτούν”
Κομέντια ντελ άρτε και πονούν


ΚASSANDRA, στίχοι για τραγούδια